تبلیغات
وبلاگ تخصصی علی احسان فریدونی
یکشنبه 1 اردیبهشت 1392

قزل آلا

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    


       
                          بـــه زمــین زد دل سـفالــی من             ماهی کوچک شـــــمالی من
    
                   نیــست تـــا در دلـــم دمی بدمد            قـــزل آلای خـــال خـالــــی من

                   بـــا مــن ــ شب قرار دریا داشت            چه کنم؟نیست در حوالی من

                   آه از دـــست بـــی خـــیـالـی او            وای از دست خوش خیالی من

                  خـــرمـــنم رابـــه دست آتش داد            یکـــی از بــهترین اهــالـی مــن

                  مـــی تـــوانست تـــا ابـــد باشد            سرو سر سیز خشکسالی من

                  حیف شد لحظه ای ندانست او               قـــدر دلـــپــاکــی وزلالی مـن

                             احسان

  
             


پنجشنبه 24 اسفند 1391

قفل

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    

   
     
        همیشه مایه از جان می گذارم            غمش را روی مژگان می گذارم
 
        برای اینکه عشــــقم را ندزدنــد            به رویش قفل فرمان می گذارم

          احسان


سه شنبه 24 بهمن 1391

دوئل

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    

                         
                      دلم می خواست این من -ما بماند

                                و قلبـــم در درونـــش جابـــماند


                    دوئل کردیم تا در عالم عشق

                               یکـــی از مـــا دوتـا تـنها بـــماند

                      احسان


شنبه 25 آذر 1391

خواب

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    

                               
                                      ازبس که غرق شور وعشق واضطرابم               حس می کنم امشب تومی آیی به خوابم

                                     حس مـی کنــــم درعصریخــبندان آدم               مهـــمان صـــبح بوســـه های آفـــتـــابــــم

                                     ای بهترین رخـــدادعمــر رفتـــه ی من               تاکی بمانــــم بـــی تـــو درپشـــت نقابـــم

                                    درامتدادخشکســــال هـــای ایـــن قرن              باران من کی می شوی فـصــل الخطابـــم؟

                                    دربـرگریــزان پـــراز تشـــویش امســـال              این درد دوری می دهـــد هی پیـــچ وتابـــم

                                    ای چشم هایت قصه وافســــانه ی من              کی می کنی ای شور شــــرجی انتخابــم؟
 


سه شنبه 25 مهر 1391

پدر

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    


                                                                         برای پدرم که  تنهایم گذاشت

                            پدر رفتی من اینجا گریه کــــــردم                                       برایت مثل گـــــل هــــــا کـــردم
 
                           زمین لب باز کرد وبی مهابــــــــــا                                        تو را درچــــاه دنــــــیا گریه کردم

                            پدر مانندآن شــــــب ها کنـــــــارت                                    شبی تنهای تنــــــــهاگریه کردم

                           تو رادفتربه دفترمن نوشتــــــــــم                                        برایت روز انشــــــــــاگریه کردم

                           همین دیروز با چشمان خســــته                                         نبودت را دو دریـــــــــا گریه کردم

                           در آن سرمای وحشی آهـــــوانه                                         سه نوبت کو ه وصحراگریه کردم

                           کبوترها برایت غصـــــــــه خوردند                                         ومن فرسنگ ها راگریه کــــردم

                             زمان کوچ آخر ای پرســـــــــــــتو                                       توخندیدی من اماگــــــریه کردم

                             پدر ای ارتــــــفاع گرمســــــیری                                       تورا خرما به خرما گــــــریه کردم
                                    
       
                                                   


دوشنبه 2 مرداد 1391

گناه آدم

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    

  وقتی بهشت خداوندیک تکه ازآسمان است  /  سهم من ازآسمان هایک کوچه بی نشان است

 من سال ها ساکن این دیرخراب خرابــــــــم/چشمانم از دست دوران هرلحظه ای خون فشان است
 
  این بارگاه قدیمی باما نمی سازد انگار     /         دنیای خالی از احساس با ماچه نامهربان است

  برغربت مانخندیدای سنگ های قدیمی     /       ما راندگان بهشتیم هفت آسمان پشتمان است

  ما که گناهی نداریم آدم خودش متهم بود    /         هرچنداین واقعیت درپشت دنیانهان است

  بابایم آدم خطا کردگندم بدزدید وزان پس    /           انسان تنها تراز من همواره دنبال نان است

  گندم زبان بسته می گفت:دنبال مجرم نگردید /      دزدسرگردنه ها وقتی خودپاسبان است
    



دوشنبه 26 تیر 1391

آویشن

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    


                     آویشن خوشبوی بهاریست تـــــــــــن تو                           صدباغچه مجنون شده از یاسمــــن تو
 
                     از حالت مــــــن خرده مگیر ای نسبت نور                          می رقصم اگر نیمه شب از کـل زدن تو

                    از بس که دلم تنگ تماشای بهشت است                           ســـر می کشم از پنجره ی پیرهن تو

                    مهمانی آغوش تو آرامش مـــــــــــــن بود                          جــــــــا خوش بکنم تا به ابد در وطن تو
 
                    تعریف تــــــــــــــورا کرده ام ومنتظرم من                          تا بشنـــــــــــوم این واقعه را ازدهن تو

                    ای ناب ترین حادثه ی زنــــــــــــــدگی من                          برخیز که تا حل بــــــــکــنم سوء ظن تو

                    ای چرخ چرا منطق تو دوری ودیریســـــت                          نفرین بـــه تو ومنــطـــق قانون شکن تو

                     چندیست که من منتظرم تا که بگویی:....                        مــــن منتظـــــرم- منتظــــر آمـــدن تـو 

                                    

        
                   

                                                                         


شنبه 30 اردیبهشت 1391

تکرار

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    


     بس که درقید وبندتکــرارم             جنـــــگ اعصاب با خودم دارم
     مثل خورشیدعصر کمرنگم            مثـــــــل گل های زرد بیمارم
     هرچه مردم ازآن گریـــزانند           می دهد ماهـــــــــرانه آزارم
     همه فهمیده اند مجنونــم            از تماشـــــــــــا وطرز رفتارم
     سرناسازگار دارم وحتــــی            از خداوند هــــــــم طلبکارم
     لا اقل ای قشنگ تر ازماه              توگره باز کـــــــن از این کارم
     تا رسیدن به لحــظه موعود            روز وشب- تا همیشه بیدارم


سه شنبه 22 فروردین 1391

غزل باران

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    

   
                          از فراز باران ها-تا فـــــــــــرود طوفا نی                       دیدمت که می آِ یی بـــــــــا کلاه و بارانی

                          ازکنارگردوها می دو یدی امـــــــــا نرم                       مثل غنـــــــچه آلـــو مثــــل سیب لبنانی

                          می چکد غزل باران ازشکوه چشمانت                        توی ناو دانی ها- روی سقف سیـــمانی

                          در عبور واگن ها  با قطار قم - مشهـد                        آمدی به شهر ما جان دل به آســــــــانی

                          لنز سبز لــــــــمویی -تیپ کاملا غربی                       لحظه لحظه می بارد از نــــگاهت اعیانی

                          کیف وکفش استنلی- با کلاه مکزیکی                        چکمه های قزاقی -عینک لهستانـــــی

                         در مسیر زنبق ها می روی ومی بینم                         زیرپای جاودیت گبه هـــــای گـــــرگا نی

                         با صدای پاهایت عاشقانه می رقصند                          از ز نان هندی تــــــــــا دخــتران افغا نی

                          پیش سبز چشمانم تا ابد غزل باران                            بهترین من مثل - یک فرشته می ما نی
   

  


دوشنبه 14 فروردین 1391

دختر کشمیری

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    

                                    می آ یی و از هجو م باران سیری               ای دختر بیست ســـــاله کشمیری

                                    می آِ یی واز نگاه تو می فــــهمم               حال خوش شب های مرا می گیری

                                    پیراهن راه راه تو نقشــــــــه گنج                مژگان تــــو بی بـــها نه هریک تیری

                                   هر دکمه ژاکت سفیدت دامی ست              هــر بافه مو ی مشکی ات زنجیری

                                   هر دفعه که دیدمت سرت پایین است            یک بار به مـن نظرکنی می میری؟
                                    


پنجشنبه 15 دی 1390

حضرت دوست

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    

   
                    حضرت دوست منم مست شراب نابت                            سرخوش از شور غزلناکتریـــن مضرابت

                    مستی جان من ازکهنه ترین انــــگورت                             قصه ی زخم دلم تازه ترین اعجابــــــت

                    منم آن ماهی آواره دراین اقیانـــــوس                              تا ببلعدتن تب دارمراگــــــــــــــــردابت

                    بی تعارف-توکه شـــفاف ترین تصویری                             سال ها درصددم تاکه بگیرم قــــــابت

                    پا برهنه به بیابان جنون آمــــــــــده ام                             تا تماشا بکند حال مـــــرا رد یابــــــــت

                   وسط ثانیه هالحظه شمارا هـــــــستم                             جان مهتاب فروزنده نگیردخوابـــــــــت

                   پشت پرچینه ی تاریک جدایی بــــی تو                             همچنان منتظرم تا بدمد مهتابــــــــت  

                    

 


چهارشنبه 25 آبان 1390

باید که به گردت فلک وکعبه بچرخند

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    



                 ای آنـــــــکه نماینده ناب کــــلماتی                         شایسته تکبیر وسلام وصلواتی            

                 سرسبزترین واقعه در عالم عشقی                         سرمنشآ احسان و تمام حسناتی

                چشمان تو چون چشمه جوشان حیات است              اصلا تو خودت مایه و معجون حیاتی

                 پشت صدف خنده  تومعدن مهر است                       معنای صریح عسل و شاخه نباتی

                جریان خروشـــــــــنده هر ساله آبی                          سر ریز ترین حالت کاریز و قناتی

                هر حاد ثه زلف تو احساس عجیبی ست                     سر راست ترین راه بع عرف عرفاتی
 
                هر نام تو سنگی ست به پیشانی ابلیس                   هر ثانیه آماده رمی جمراتی
                         
                باید که به گردت فلک وکعبه بچرخند                             چون جمع پسندیده ترین حسن و صفاتی 

                       

                                                                      


چهارشنبه 4 آبان 1390

گیسو

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    


   

                           امشب به سرموی تو بستم لب خود

                                                                تا یکشبه عنوان بکنم مطلب خود

                         باموی آنقدربگویم غم ایام

                                                                تاسربکنم درعرفاتت شب خورا

                         می لولم ازاین کوچه به آن کوچه مو تا...

                                                               درزلف توپیدا بکنم کوکب خود را

                        دست دل تنها به ضریح تو ببندم

                                                              تا خوب فروکش بنمایم تب خود را

                        تا بازکنم سفره دل پیش توی ای دوست

                                                             از روی لبانم بتکان عقرب خود را

                        آتشکده زلف تو ایمان مراسوخت

                                                             گم کردم از آن شب (به خدا)مذهب خود را

                       من رانده درگاهم وزلف تو دخیلم

                                                            تا باز ستانم ز خدا منصب خود را    



                                              


دوشنبه 25 مهر 1390

تماشا

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    


                        بگذارسیرسیر تماشاکنم تورا                   خورشیدبی نظیر تماشا کنم تورا

                        بایک نگاه وسوسه انگیز عاقبت                کردی مرا اسیر تماشا کنم تورا؟

                        یک عمر انتظار تورا می کشید دل            هرچند دیر دیر تماشا کنم تورا

                        تا ازنیام نازک مژگان تو رسد                      گرنیزه گرچه تیر تماشاکنم تورا

                        ای پاسبان جوخه ی آتش نقاب را             ازصورتت بگیر تماشا کنم تورا

                        بگذارخوب من که دمی تا نگشته ام          نا آشنا وپیر تماشاکنم تورا

                        بگذارچون غزال گریزان ببینمت                 بگذارهمچوشیرتماشاکنم تورا      


سه شنبه 29 شهریور 1390

به حضرت آدم

   نوشته شده توسط: علی احسان فریدونی    


                                   اگر دست تو کج نبود و تو مجرم نبودی

                                                                  پدر پس چرا دزدکی سیب ازخوشه  چیدی؟

                                  چرا گازی ازسیب قرمز به شیطان ندادی؟

                                                                 تو بیرون شدن ازخدارابه جانت خریدی

                                  نصیب من اینجا گرفتاری وتلخ کامی ست

                                                                 تو بودی که طعم لب سرخ حوا چشیدی

                                  من آخر نفهمیدم آیا بهشتت چه کم داشت

                                                                 تو آن سوی دیوار دنیای فانی  چه دیدی؟

                                 نگو که فقط چند دانه جو ازشاخه چیدی

                                                                  پدر جان-تریلی تریلی توگندم چریدی

                                 پدر سیب دزدید وخورد وخدا را رهاکرد

                                                                   خدایا چرا تو ابد رابرایم بریدی؟    

                                                                


تعداد کل صفحات: 4 1 2 3 4